Halkımızın en önemli sorunlarından biri işsizliktir ve işsiz genci olmayan aileler yoktur veya çok azdır sanırım. Ekonomiyi düze çıkarmak için verildiği belirtilen mücadelenin ilerleyen süreçte nasıl bir sonuç vereceği bilinmezken işsiz sayısının aşağılara çekilmesi beklentisinin gerçekleşmesi için kendilerinden fedakarlık istenen işletmelerin böyle bir imkandan tamamen uzaklaştıkları gerçeği ile karşı karşıyayız.
Bir zamanlar “Her işyeri bir işsize istihdam şansı tanırsa işsizlik kalmaz!” diye seslendirilen ifade kulak bulmuş olsaydı, gerçekten de günümüzde işsizliğin boyutları, gönül dağlayan oranın çok altında kalırdı. Ne var ki o zamanlar çoğu işyeri, yine ekonomik sıkıntı yüzünden bünyesinde bir işsize daha yer veremedi. Şu sıralarda ise özellikle küçük esnaflar dükkanlarını kapatmak mecburiyetinde kalırlarken, işçi çalıştıran işletmelerin çoğu da çalışanlarının sayısını azaltmak mecburiyetinde kalıyorlar.
İşsizlik, bir toplumun kanayan en derin yarasıdır ve ülkemizde milyonlarca insanımızın işsiz olması, büyük bir talihsizliktir. İşyerlerinde yeni istihdamlar imkansızlaştığına göre, işsiz insanlarımızı kötülüklerden korumaya yönelik önlemler almak kaçınılmazlık arz etmektedir. Ekonomik koşullarda sıkıntılı bir dönemden geçiyor olsak da birçok harcama kaleminde tasarrufa gitmek suretiyle bu insanlarımıza el uzatılması gerekir. Unutulmamalı ki kötülükler, ekseriyetle mecburiyetten doğar ve böyle bir mecburiyet sonucu cezaevlerine düşen vatandaşlar için “kader mahkumları” deyimini kullanmak yanlış olmaz sanırım.
Huzur ve refah her toplumun öncelikli beklentisidir ve bu önceliklerin önemsenmesi durumunda, halkı bu beklentilerle kucaklaştırmak zor değildir. Üzülerek belirtmek gerekir ki, bu önemli beklentilere akan yıllar içinde gereken önem verilmemiştir ve milyonlarca işsiz vatandaşımızın bulunması, ekonomimizin bir sıkıntıya girmesinin en önemli nedeni budur. Bundan böyle olsun huzur ve refah konusuna gerçekçi şekilde azami önem verildiği taktirde elbette olumlu sonuç alınacaktır derken, huzursuzluğun en önemli nedenlerinden birinin de refahsızlık olduğunu vurgulamak isterim. Bu düşünceler içinde yukarda belirttiğim gibi, harcama kalemlerinde tasarrufa giderek işsiz insanlarımıza sahip çıkılmasını temenni ediyorum. Onları kötülüklerden korumanın bir görev addedilmesi gerektiğinin de altını çiziyorum.
