Zaman; yüce Allah’ın her insana bir defaya mahsus olmak üzere bahşettiği çok değerli ve sınırlı bir nimet olduğundan; “zaman bir hazinedir” ya da “vakit nakittir” ve benzer sözlerin söylenmesine vesile olmuştur.
Su gibi akıp giden zamanı geri getirmek mümkün değil ve geçmişte bu değerli nimeti kullanmayanlar, mutlaka kullananların gerisinde kalırlar. Bu bakımdan, zamanı en iyi şekilde değerlendirmeye çalışmak, fayda tevlit eder. 5 yıl içinde yapımının tamamlanması hedeflenen bir hizmetin çok daha uzun zaman sonra gerçekleşmesinin yol açtığı aksaklıklar, sadece bir kişiye değil, tüm topluma zarar verir. Örneğin, birkaç yıl içinde bitirileceği belirtilen bir yolun yaşattığı sıkıntılar.. Kişilerin sadece kendilerine zarar veren bir zaman kaybı söz konusu olsa da kimi zaman başkalarına zarar verebilir. Bir marketin dilediği saatte işyerini açması, daha erken açan marketler karşısında satışını düşürür ve o semtte, belirli saatlerde işlerine gitmek durumunda olanlar, aynı yerde başka manavlar yoksa ihtiyaçlarını karşılayamasalar mağduriyet yaşarlar… Bu konuda daha nice örnekler vermek mümkün…
Çok değerli olan zamanın en büyük mağduriyetini yaşayanlar ise, emek güçlerini kullanma şansından yoksun olanlardır ve onların bu mağduriyeti, zamanı iyi değerlendirmeyen yöneticilerin elverişsiz icraatlarının sonucundan başka bir şey değildir. Ülkeler bazında bir araştırma yapılırsa, zaman kaybında başı çeken ülkelerden biri olduğumuz görülecektir sanırım. Cep telefonu ile bir saat konuşanlara şahit olmak, beni böyle düşündürüyor.
