Afganistan’da asıl özgürlük mücadelesi Türkiye’de verildiği gibi Afgan emekçileri ve kadınları tarafından veriliyor.. Türkiye emekçilerinin Afganistan’daki dostları Taliban ve benzerleri değil, mücadele eden ve bundan sonra edeceğine kuşku olmayan Afgan emekçileri ve kadınlarıdır.
Afgan Kadınları, bağımsız olduk ya bu yeter, bundan sonrası gereksiz, buldukça bunamayalım demiyorlar ve demezler.. Çünkü özgürleşmeye ihtiyacı olan hiçbir sınıf ve zümre bunu demez.. Özgürlük her sınıf için kendi amaçlarını ifade eden bir kavramdır.. İşbirlikçi burjuvaziler, yabancı şirketlerle ülkeyi sömürürken kendini çok özgür sayar.. Bu özgürlüğün karşılığı bütün milli sınıfların köleliği demektir.
Milli burjuvazi, işbirlikçileri yenip yabancıları ülkeden çıkardıktan sonra iktidara el koyarsa özgürleşir.. Ancak bu iktidar bir diktatörlük haline dönüşürse küçük burjuvazi ve işçiler havasını alır.. Emekçilerin özgürleşmesi için yabancı sömürücülerin ülkeden kovulması ve işbirlikçi burjuvazinin baskı altına alınması, milli burjuva diktatörlüğünün alt edilmesi, yerine bir halk cumhuriyeti kurulması gerekir ki demokrasinin asıl anlamı da budur.
Türk halkı bu yollardan geçmektedir.. Yolun yarısını almıştır ve diğer yarısını da almak için uğraşıp durmaktadır.. Türkiye bir burjuva devriminden geçmiş ve onu bile tamamlayamamıştır.. Burjuvazi söz, örgütlenme hakkı ve iktidar isteyen emekçilere devrimi yaptık ya daha ne istiyorsunuz, buldukça bunuyorsunuz demektedir.. Ülkede burjuvaziyi temsil edenler, ancak sonradan yeni tipte bir muhafazakâr burjuvazinin iktidarı ele geçirmesiyle muhalefete düşmüş olmakla birlikte, iktidarı tek başına ele geçirebileceğini sanmaktadır.. Daha fazla demokrasi ve özgürlük isteyenlere Kurtuluş Savaşını ve laik devrimleri göstermek yeter de artar bile.
Yabancı işgalinde bir ülkede demokrasinin olamayacağı açıktır.. Ama bağımsızlığına kavuşmuş bir ülkede demokrasinin gerçekleşemeyebileceğini gösteren birçok örnek vardır.. Bu durum bağımsızlık savaşının hangi sınıf önderliğinde yapıldığına bağlıdır.. Arap ülkelerinin çoğu İkinci Dünya Savaşından sonra bağımsızlıklarına kavuştular ama bu ülkelerde halkın iktidar yüzü görmediği açık.. Çin bağımsızlık savaşı ise emekçilerin ve onların ideolojisinin önderliğinde verildi.. Çin, bağımsızlık ve sosyalizm mücadelesini birlikte yürüttü ve kazandı.
Her şeyde eşitlik istiyoruzun o zamanki anlamı budur.. Doğrusu da budur.. Eşitlikten murat, hepimizin gözü mavi olsun, aynı boyda olalım, hepimiz çiftçi olalım değildir.
Afganistan’da şimdi Taliban örgütünü oluşturan mollalar, feodalizm kalıntıları alabildiğine özgürdür.. Afgan burjuvazisi bile değil.. Afgan emekçileri ve kadınları hiç değil.. Afganistan’da özgürlük mücadelesi asıl şimdi onlar tarafından verilecek.. Türkiye emekçilerinin Afganistan’daki dostları Taliban ve benzerleri değil, mücadele eden ve bundan sonra edeceğine kuşku olmayan Afgan emekçileri ve kadınlarıdır.
