Duyarlılık gösterildiği taktirde fayda tevlit edecek bazı anlamlı günler de, birçok vaat gibi kağıt üzerinde bırakılıyor ülkemizde ve söz konusu günlerden biri Birleşmiş Milletler tarafından 20 Şubat 2007 tarihinde ilan edilip 20 Şubat 2009 tarihinden itibaren 20 Şubat’lar da kutlanmasına karar verilen “Dünya Sosyal Adalet Günü” olup, onaylanmıştı BM bünyesinde yer alan 192 ülke tarafından...
Zengin ve fakir ülkeler arasında gün geçtikçe açılan sosyal adalet makasını durdurarak, işsizliği giderme ve gelirler arasındaki uçurumu dengelemek amacını güden anlamlı günü ciddi olarak sahiplenen olmadığından zengin ve fakir ülkeler arasındaki sosyal adalet makası daha ada açılıyor ve fakir ülkelerde sosyal adaletsizlik sarmalı büyüyor daha da... Barış ve refah içinde yaşayabilme ilkelerinden en önemlisi sosyal adalettir ama bu gerçeği görmezlikten gelen ülkelerin çoğu BM çatısı altında yer alan ve 20 Şubat’ın “Sosyal Adalet Günü” olarak kutlanmasına “Evet” diyen ülkelerdir yine de... Alman Bertelsmann Vakfı’nın AB ve OECD ülkelerinin 41 ülkesi arasında yaptırdığı Sosyal Adalet Endeksi ile ilgili araştırmaya yönelik açıklamasına göre; ülkemizin 40. sırada yer aldığının aydınlığa kavuşması, üzücü olduğu kadar düşündürücüdür elbet... Bu olumsuzluk, ülkemiz eğitimine gereken önemin akan yıllar içinde önem verilmediğinin göstergesidir kanımca... Sosyal Adalet Günü’nün bir hedefi de, günün ilanını okeyleyen ülkelerin, bütçelerinde eğitim ile sağlığa daha çok imkan tanımalarıdır ve söz konusu imkan, ülkemizde yetersiz kalmıştır maalesef... Aslında eğitim ve sağlık hizmetlerinin tümü halkımıza bedava olarak sunulmazken, her iki önemli hizmette yaşanan eşitsizlikler, tepkiye neden oluyor haliyle...
Bir ülkede eğitim seviyesinin yükselmesi demokrasi bilincinin gelişmesine de katkı sunar ve kalkınmışlık hedefini daha kolay yakalar bu bilincin pekiştiği ülkeler... Bazı yurttaşlarımızın ilaç parasını bulmada zorlanmaları, koronavirüs salgını yüzünden öngörülen uzaktan eğitim uygulanmasından da birçok gencin maddi imkansızlıklar sonucu istifade edememeleri, iki önemli hizmetin ülkemizdeki durumunu yansıttığından, kahretmekte...
“Dünya Sosyal Adalet Günü”nün içerdiği işsizliği önleme ve gelirler arasındaki uçurumu gidermede de ülkemizin hedef tutturamadığı gerçeğiyle karşı karşıyayız ve bu çok önemli konuda acil önlemlere ihtiyaç var kesinlikle... Milyonlarca işsiz yurttaşımızın ne yaptıklarına, nasıl geçindiklerine kafa yorarak çözüm üretmekle yükümlüdürler ülke yönetiminde söz sahibi olanlar ve Pandemi nedeniyle sıkıntılı bir süreçten geçiyor olmamıza rağmen, konuya vaziyet edilmelidir mutlaka... Ele alınması gereken hizmetler önceliklerine göre planlanırsa, (ki yapılması gereken de budur) gelir dağılımındaki adaletsizliğin önemli halkalarından biri olan işsizlik sorununun, diğer tüm sorunlardan daha önemli olduğuna hükmedilecektir kanımca da... Maddi kaynağı var ülkemizin.. Her alandaki savurganlıklara dur deme kararlılığı içine girilirse işsizlik asgari düzeye indirgenebileceği gibi, muasır medeniyet düzeyini yakalamadaki rötarı daha kısa zamanda telafi etme şansı bulacağız aynı zamanda...
