Yıl 1914. Aralık ayının 14. günü ALLAH-U EKBER DAĞLARINDA,
düşmanlara karşı bir tek mermi dahi sıkmadan donan kahramanlarımızı minnetle ve rahmetle anarken, bu aziz Vatan Parçasının bizlere nelere mal olduğunu daha iyi öğrenmeliyiz.
KAN İLE ALINAN, KANLA VERİLİR (İNŞAALLAH HİÇ BİR ZAMAN VERMEYECEĞİZ) İLKESİNİ YÜREĞİMİZDE hissettik.
Sarıkamış Şehitleriyle birlikte, bu vatan için can veren bütün şehitlerimizin aziz ruhları şad olsun derken, SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİ için
için Siirtli Halk Şairi Ahmet Arıtürk’e ait bir şiiri sunmayı uygun bulduk:
İşte, Ahmet ARITÜRK’ÜN
(SARIKAMIŞ DESTANI)
adı altında yıllar önce Gazeteniz SİİRT’TE yayınlanmış olan şiiri:
ALLAH-U EKBER DAĞI
KARDELEN ÇİÇEKLERİ
SARIKAMIŞ’TA GEL GÖR
YATAN BU ŞEHİTLERİ
AYAKLARINDA ESKİ
YIRTIK FOTİNLER VARDI
ERBAİN GÜNLERİYDİ
YER BUZ, HAVA AYAZDI
KİMİ ANADOLU’DAN,
KİMİ YEMENDEN GELMİŞ
YAŞLARI YİRMİ-OTUZ
KİMİLERİ EVLENMİŞ
KINALI KUZU GİBİ
KINALIYDI ELLERİ,
KİMİLERİ NİŞANLI
DÜĞÜNÜ ERTELENMİŞ
RENK-RENK BOY-BOY YİĞTLER
SİYAH, BEYAZ, SARIŞIN,
KUMRAL, ESMER, YAĞIZDI
EN SOĞUK GÜNÜ KIŞIN
KİMİ TÜRK, KİMİ ARAP,
KİMİ KÜRT BU YİĞİTLER
ONLARI ÖLDÜ SANMA
ÖLÜMSÜZDÜR ŞEHİTLER
ADLARI YA MUHAMMED,
YA MEHMET’Tİ, YA AHMET,
MUSTAFA’YDI, TAHA’YDI,
YASİN’LER VARDI ELBET
BUNDAN (MEHMETÇİK) DENMİŞ
ASAKİRİNE TÜRK’ÜN
SONU GELMEZ ELBETTE,
BU TOY’UN, BU TÜRKÜNÜN
SARIKAMIŞ’TA ONLAR
SOĞUKLARA YENİLDİ
ALLAH-U EKBER DAĞI
SEVDİ, GERİ VERMEDİ
NUR İÇİNDE YATSINLAR
BÜTÜN ŞEHİTLERİMİZ
ANADOLU ŞEHİTLER
VATANIDIR BİLİNİZ
ÂBİD BU TOY’UN ADI
ŞEHİTLİK TOYUDUR BİL
MEHMED’İN İMDADINA
YETİŞ TAYR-I EBABİL
