Yaşamımızı zehir eden salgının aşısı, ilacı bulunsa bile, artık dünyanın koronavirüs öncesinin dünyası olması mümkün değildir. Koronavirüs öncesi dünya geri gelmeyecektir. İnsanları yeni bir yaşam, yeni kurallar ve yeni bir düzen bekliyor. Çalışma düzeni değişecek. Belki şehirlerarası seyahatlerde bile bir nevi pasaport uygulamasına gidilecektir. Sinemalar, tiyatrolar, konserler, futbol karşılaşmaları ve sporun bütün dallarına kısıtlamalar getirilecek, okullarda başlatılan uzaktan eğitim, belki de kalıcı hale dönüştürülecektir. Şehirler tenhalaşacak, köylere dönüşler başlayacak, toplu taşıma araçlarına rağbet azalacak, tek veya iki kişinin bindikleri bisikletler, motosikletler yaygınlaşacaktır.
İnsanlar, birbirlerine daha mesafeli davranacak, eskisi sarılmalar, kucaklaşmalar kalmayacaktır. Törenler, düğünler, toplu etkinlikler bir hayli sınırlanacaktır. İnsanlar, karşısındakilere potansiyel hasta gözüyle bakacak, konuşurken bile tedirginlik duyacaktır. İnsanlar arasında yakın temas yaşanmayacak, konuşurken en az bir metre mesafe kuralına uyulacaktır.
Ellerini, yüzlerini yıkamağa üşenenler bile ellerini sık sık su ve sabun ile yıkamağa başlayacak, insanlar devamlı olarak maske ve eldiven kullanmak durumunda olacaktır.
Evet, salgını atlatsak bile önceki günlerimizi çok anacağız ve konuştuğumuz zaman,
(DAHA ÖNCE NE GÜZEL BİR YAŞAMIMIZ VARMIŞ DA, HABERİMİZ YOKMUŞ) DİYEREK KORONAVİRÜS ÖNCESİ GÜNLERİMİZİ HASRETLE ANACAĞIZ…
