Bugün içimden geldi. Ebedi Başkomutan Mustafa Kemal
ATATÜRK’LE
ilgili bir şeyler yazayım istedim. Mustafa Kemal
ATATÜRK’ÜN
en önemli özelliklerinden biri de dalkavukları sevmeyişidir. Bazı liderler vardır ki, gururlarını okşadığı için dalkavukluktan ve dalkavuklardan hoşlanırlar. Bu bakımdan, her zaman etraflarını kendilerini göklere çıkaran dalkavuklarla doludur.
Bu dalkavuklardan bazıları liderlerine âşık olduklarını, bazıları, Yüce Allah’ın bütün sıfatlarını üzerinde taşıdığını (yüzbin kere haşa), bazıları liderlerini yalamak istediklerini, diğer bazıları, g.tünün kılı olmayı içlerine sindirdiklerini söylerler. Hatta sevgilerinde ileriye giderek, liderlerini ısırmak istediklerini söyleyenler dahi bulunmaktadır..
Çift tabancalı kovboyculuğa soyunup, kendileri hayattayken liderlerinin kıllarına zarar getirilemeyeceğini savunanlar yanında, liderlerinin Allah’ın yeryüzündeki gölgesi hükmünde olan Halifelere benzetenler, onun için
(Halife-i ruyi zemin)
deyimini kullananlar ve hatta
(MEHDİ)
diyenler bile olmuştur. Liderleri için her gün iki rekat şükür namazı kılınmasını isteyenler, kendi liderlerini ümmetin lideri, hatta dünya lideri görenler de yok değildir. Hatta O’na dokunmayı ibadet sayanlar,
“Hazret-i Muhammet’ten sonra Peygamber gelse, bizim
liderimiz olurdu”
diye saçmalayanlar bile bulunmaktadır.
Gelelim, gerçekten dünya çapında bir lider olan ve 20. asra damgasını vuranlar arasında bulunduğuna bütün tarihçilerin şahitlik ettikleri Mustafa Kemal Atatürk’e. Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu ve 1. Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk bu gibi dalkavuklara hiç tahammül etmez ve hemen susturarak çevresinden uzaklaştırırdı. Nitekim bir gün sofrasındaki edepsizlerden biri kendisini
Hazret-i MUHAMMED’LE (O’na al ve ashabına
salat ve selam olsun)
mukayese etmeğe kalkışınca hemen müdahale ederek, Meclisinden kovmuştu.
Yine bir gün Atatürk arkadaşlarına:
-
Dünyanın en büyük insanı kim?
diye sormuş.
Cevap vermişler:
-Timur’dur Paşam
-Değil.
-Fatih’tir.
-Değil.
-Yavuz Sultan Selim.
-Değil.
- Alpaslan.
-Değil.
-Napolyon.
-Değil.
-İskender.
-Değil.
Nafile!.. Ne derlerse Atatürk “değil” diyormuş.
Dalkavuklardan biri dayanamamış:
-Sizsiniz Paşam
diyecek olmuş…
Atatürk
, bu zatı tersledikten sonra, sualinin cevabını kendisi vermiş:
-Dünyanın en büyük insanı Hz. Muhammed’dir. Ebediyete intikalinden bu yana bin üç yüz sene geçtiği halde, günde beş vakit, Cenab-ı Allah‘tan sonra adı anılan Hz. Muhammed!
Mustafa Kemal Atatürk, yine bir gün 3 kişiyle yemek yerken birden bire aklına bir soru gelmiş ve bu kişilere sormuş:
-"Sizce gelecekte benim için insanlar ne diyecek?"
Kişi :
-ÇOOOOKK BÜYÜK ADAMDI diyecekler paşammm
demiş.
Atatürk gülümsemiş ve bir sonrakine:
-"Ya sence?"
diye soruyu tekrarlamış.
Kişi :
-İnsan üstü bir varlık, o bir Peygamberdi diyecekler "padişahım"
diyerek saçmalamış.
Atatürk, sözde hoşuna gitmiş gibi daha da tebessüm ederek ve gülümseyerek:
-Peki ya sen, ne diyorsun?
diye üçüncü kişiye sormuş.
Kişi :
-İlahtı diyecekler, Allah’ın Vücut bulmuş hali diyecekler paşam diye dalkavukluğun pespayesini yapmış.
Atatürk gene gülümsemiş, önce elindeki bardağa bakmış ve bu anlara şahit olan yaveri Cevat Abbas'a doğru başını çevirmiş. Atatürk’le birlikte masadakiler de gülmeye başlamışlar…
Bir tek yaveri Cevat Abbas gülmüyor ve kaşları çatık masada oturanlara bakıyormuş…
Atatürk tekrar başını masada oturanlara döndürerek ve sert bir şekilde masaya tokat atarak ayağa kalkmış:
-"HAYIR! Hiç biriniz bilemediniz! 'Çevresindeki DALKAVUKLAR olmasaydı' daha çok iş yapardı diyecekler!"
diyerek masadaki herkesi dışarıya kovmuş ve akabinde o kişilerin devletteki görevlerine son vermiş.
İşte, Atatürk’ün dalkavuklara karşı tavrı böyleydi. Dalkavuklar, yağcılar, ibret alsınlar.
