Adına “Uluslararası Aile Günü” denilen bir gün vardır. BM Genel Kurulu tarafından 20 Eylül 1993'te alınan bir kararla Mayıs Ayının 15’inci günlerinin
(AİLE GÜNÜ)
olarak kutlanması kabul edilmiştir. Ailelerde yaşanan sorunlara dikkatleri çekmek için böyle bir günün ihdas edilmiş olması elbette önemlidir. Kabul etmek gerekir ki aileler, toplumun en önemli kurumlarının başında gelirler. Aile, toplumun temel öğesi ve insani değerlerin koruyucusudur. Aile her zaman için istikrar ve gelişme faktörü olmuştur. Devleti güçlendirmeye ve halkın refahını geliştirmeye yardımcı olur.
Aile, toplumun en küçük birimi olarak kabul edilir. Aile kişi sayısına göre ya da ailenin yaşayış durumuna göre farklı gruplara ayrılır. Bunlar (ÇEKİRDEK AİLE) ve (GENİŞ AİLE) olarak tanımlanırlar. Geçmiş yıllarda genelde (GENİŞ AİLE) tipleri yaygınken, artık (ÇEKİRDEK AİLELER) daha yaygın bir duruma gelmiş bulunmaktadırlar. Çekirdek aileler genelde anne-baba ve çocuklardan ibarettir. Anne, baba, kızlar, damatlar, oğullar, gelinler ve torunların aynı çatı altında yaşadığı ailelere GENİŞ AİLE denir. Bu gelenek, tarıma dayalı geleneksel yapısını koruyan birçok toplumda bugün de sürmektedir. Bu tip aile günümüzde giderek azalmaktadır. Sanayileşmiş çağdaş toplumlarda, özellikle kentlerde geniş aileler yerini giderek küçük ailelere bırakmıştır.
Ailenin temel amacı, çocukların doğumu ve yetiştirilmesi olarak adlandırılabilir. Ailenin güçlü olması çok önemlidir. Ailede çocuk, insanlar arasındaki iletişimin sırlarını kavramayı, sevgi ve ilgiyi öğrenmeyi öğrenir. Bir kuşaktan diğerine aile aracılığıyla, bilgelik ve bilgi aktarılır. Ailelerin en ciddi sorunu boşanmalardır. Maalesef dünya genelinde boşanmaların giderek arttığı gözlemlenmektedir. Geçmiş yıllarda aile kurmak daha erken yaşlarda olurken, bu kural da değişmiş gibi. Önce iyi bir eğitim almak, kariyer yapmak ve para kazanmak istiyorlar. Birçok insan çocuk sahibi olmak da istemiyor. Ya da genelde 1 tek çocukla yetiniyorlar. Bu arada çok sayıda terk edilmiş çocuklar, yalnız yaşayan yaşlılar vardır. Ailenin korunması belli kurallar getirilerek, sosyal yardımlarla desteklenebilir. Aileye, çocuk sayısına göre yardım yanında, yaşlı bireylere de bakım ücreti verilmek suretiyle birliktelik korunabilir.
Günümüzde boşanmalar da çok yaygındır. Boşanmalar için en çok kullanılan ifadeler, eşlerin karakterlerinin birbirine benzememesidir. Dahası, küçük çocukların varlığı bile onları durdurmaz. Ve tüm bunlardan sonra her şeyden sonra çocuklara ciddi bir psikolojik travma kalabilmektedir. Her boşanmanın bir drama olduğunu söyleyebiliriz.
Unutmayalım ki, güçlü devletler, güçlü ailelerden oluşurlar. Bir ülkede aile mefhumu ne kadar güçlüyse, o ülke de o kadar güçlü olur…
