Biz Siirtliler Vatanımızı da, Devletimizi de, Bayrağımızı da ATATÜRK’Ü de çok severiz. Siirtliler olarak bizler Milli Bayramlarda ŞANLI BAYRAĞI TAŞIMAK GÖREVİNİ BİLE BÜYÜK BİR ŞEREF ADDETMİŞİZDİR. İşte, bunun kanıtı olan gerçek bir Siirt Anekdotu: Öyle anlatılır ki, Şehrimizde, Siirt Lisesinin kurulduğu ilk yıllarda, çarşaflı bir kadın, okulun önüne gitmiş. Her ne içinse, okulda okuyan oğlunu görmesi ve konuşması gerekiyormuş. Kendi aralarında sohbet eden bir grup Siirtli genç görmüş. Türkçe bilmediği için onlara Arapça olarak sormuş. Biz, sorduğunun Türkçe tercümesini vermekle yetinelim:
-Çocuklar, Mehmet nerede? Onu bana çağırır mısınız?
demiş.
Gençler, kadının bahsettiği Mehmet’in hangi Mehmet olduğunu kestirememişler.
-Teyze, bizim okulda bir çok Mehmet var. Senin oğlun hangisi, soyadını söyle, çağıralım
diye cevap vermişler.
Kadın, oğlunun soyadını vereceği yerde büyük bir gururla ve Arapça olarak cevap vermiş:
-EŞEM MO TIRIFO MEMEDİ. AYNALLA U EYNIL NEBİ ELE MEMET U ISEM MEMET! DEVM U DEİM BAYRAK IT TÜRKİYE UVE BİT MEMET.
Türkçe olarak kadının söylediklerini şöyle tercüme edebiliriz:
-Nasıl Mehmet’imi tanımazsınız. Allah ve Peygamber nazardan korusun. Bayram törenlerinde devamlı olarak Türkiye Bayrağını taşıyan benim oğlum Mehmet’tir.
Meğer, kadının oğlu, milli bayramlarda, Okulun
BAYRAĞINI
taşıyan öğrenciymiş. Tabii, kadının bu tarifi üzerine, arkadaşları Mehmet’i tanımış ve hemen çağırmışlar. Amma, lise hayatı boyunca da Mehmet’e, hep Annesinin sözleriyle takılırlarmış:
-AYNALLA ELE MEMET U ISEM MEMET, DEV U DEİM BAYRAK IT TÜRKİYE UVE BİT MEMET!
Bu anekdotun en önemli vurgusu, Türkçe dahi bilmeyen Siirtli Annenin, bir okul adına dahi olsa,
Türk Bayrağını
taşımanın ne büyük bir şeref olduğunu idrak etmesi ve oğlunun Bayrağı taşımakla görevlendirilmesinden duyduğu gurur olsa gerek…
İşte, Siirtliler olarak bizler, böyle anaların çocuklarıyız…
