Son günlerde tren hattının Kurtalan’dan il merkezine uzatılacağına dair haberler yankılanıyor. 1945 yılında kazma, küreklerle Kurtalan’a kadar getirilen tren hattı çalışmaları, büyük bir ihtimalle 2. Dünya Savaşının yarattığı ekonomik daralma yüzünden durdurulmuştu. Yoksa tren hattını Kurtalan’a kadar getirmiş olan Cumhuriyet Hükümetlerinin, tren hattını sınır ülkelere bağlamakla ilgili projesi akim bırakılmazdı.
Anımsatmakta yarar var. Diyarbakır-Kurtalan arasında ilk tren seferi 28 Ekim 1944 başlatılmıştı. Yani aradan 55 yıl geçti. O zamandan, bu zamana 30 kilometrelik tren hattı döşenemedi!
Milletvekilimiz Osman Ören’in tren hattının İl merkezine uzatılacağına dair beyanları var. İlk dönem milletvekilliğinde de aynı vaatte bulunmuş, ancak, bu vaadini gerçekleştirmek fırsatını bulamamıştı. Dileriz ki, bu defa verdiği sözü yerine getirmek imkânını bulur, Şehir sakinlerinin 55 yıllık tren özlemlerini gidermiş olur.
Tren, gerçekte en güvenilir taşıt vasıtasıdır. 1950’lerde iktidara gelen Demokrat Parti döneminde demir yollarına gereken önemin verilmemesinde, özellikle dış ülkelerin otobüs üreten firmalarının etkisi olmuştur. Demokrat Partili yıllarda demiryollarının ihmal edilmesinin ve karayollarına ağırlık verilmesinin sebebinin bu olduğunu öne sürenler var.
Evet, geçmiş yıllarda demir yolları ve dolayısıyla
TREN
en önemli, en güvenilir taşıt vasıtasıydı. Osman Hoca’nın, bu defa bu işin peşini bırakmamasını, demiryolu hattının Şehir merkezine hatta Cizre’ye kadar uzatılması konusunda çabalarını sürdürmesini temenni ederken, Trenle ilgili bir-iki türkünün sözlerini sunarak, yazımı noktalayacağım:
Kara tren gelmez mola düdüğünü çalmaz ola
Gurbet ele yar yolladım mektubumu almaz ola
Allı gelin al olaydın selvilere dal olaydın
Gelen geçen yolculardan nazlı yar beni soraydın
Aldım çantamı elime düştüm gurbetin yoluna
Bilseydim ayrılık vardı düşmezdim alem diline
Allı gelin al olaydın selvilere dal olaydın
Gelen geçen yolculardan nazlı yar beni soraydın
Evlerinin önü taştan sen çıkardın beni baştan
Ben seni sevdim seveli gözlerim dinmiyor yaştan
Allı gelin al olaydın selvilere dal olaydın
Gelen geçen yolculardan nazlı yar beni soraydın
***
Gözüm Yolda Gönlüm Darda
Ya Kendin Gel Ya Da Haber Yolla
Duyarım Yazmışsın İki Satır Mektup
Vermişin Trene Halini Unutup
Kara Tren Gecikir Belki Hiç Gelmez
Dağlarda Salınır Da Derdimi Bilmez
Dumanın Savurur Halimi Görmez
Gam Dolar Yüreğim Gözyaşım Dinmez
Yara Bende Derman Sende
Ya Kendin Gel Ya Da Bana Gel De
Duyarım Yazmışsın İki Satır Mektup
Vermişin…
