Adeta cendere içinde oldukları dönemlerde, kadınların dışarıya çıkmalarına müsaade edilmezdi. Kadın eşi, çocuğu veya nikâh düşmeyen başka erkekle bir yerden bir yere giderken, erkeği 5-10 metre geriden takip ederdi. Yani erkek önde, kadın arkasında tıpış-tıpış yürürdü. O zamana göre, aydın olan bir erkek, kendi eşiyle birlikte yan yana yürümeyi itiyat edinince dedikodu olmuş, sözde bir dostu ikaz için söylemiş:
-Kadınlarla el-ele, kol-kola gezmek ne zaman adet oldu! Aleyhinde çok konuşuyorlar, (kılıbık) diyorlar. (Neredeyse karısının arkasından yürüyecek) diyerek arkandan konuşuyorlar. Ben seni bir dost olarak ikaz edeyim, de!
Beriki cevap vermiş:
-Elbette, eşimi yanımda, hatta önümde yürüteceğim. Böylece, sahipli olduğu anlaşılacak ki, kimse taciz etmeğe, laf atmağa kalkışmaz. Sen ve senin gibiler, eşlerinizi 5-10 metre arkanızdan yürütüyorsunuz diye, kendinizi erkek mi zannediyorsunuz! Siz önde, eşiniz 5-10 metre arkanızda yürürken, edepsizin biri parmak atar, söz atar, taciz ederse haberiniz bile olmaz! Eşiniz de fitne olur korkusuyla sesini bile çıkaramaz. Sizin yaptığınız mı iyi, benim yaptığım mı!
