Bir istatistiğe göre, mutluluğun reçetesi cahillik gibi sunulmaktadır!
İstatistikte yer alan rakamlar şöyle:
*Hiç okul okumayanlarda mutluluk oranı %63,5
*İlkokul mezunu olanlarda %62,9,
*Ortaokul mezunlarında %61,4,
*Lise mezunlarında %60,2’dir.
*Yükseköğretim mezunu olanlarda %57,8.’dir.
Doğrusunu isterseniz, bu istatistiki rakamlara itibar etmek lâzım. Hiç okul okumamış olan, kafasına pek bir şeyi takmaz. Bir şeyleri dert edinmez. Zaten kapasitesi buna müsait değil. Kişi okudukça ve aydınlandıkça çevresinde olup bitenlerden daha çok haberdar olur. Haksızlıkları, iltimasları, dengesizlikleri sezer. Bu durum, haliyle mutluluğunu gölgeler.
Toplumlara bakınız, haksızlıklara karşı en çok direniş gösterenler, hep okumuş, kültürlü, tahsilli insanlardır. Cahil insan, olanları normal karşılar, bir yerde
TAKDİR
olarak düşünür ve yorumlamaya bile gerek görmez.
Aydın insan ise, toplumun dertleriyle dertlenir.
(NİÇİN),
(NEDEN)
sorularını sorar. Çünkü sorgulama kabiliyeti yüksektir. Tahsil hayatında sorularla karşılaşmış, sormuş, sorgulamıştır. Cahil insanın ise sorgulama kapasitesi düşüktür.
Evet, ben bu istatistiğe gerçekten inandım. İnsanların, bilgileri arttıkça, mutsuzluklarının artacağı, hele-hele kendilerini topluma adamış bilgeler için mutsuzluk oranının çok daha yüksek oranda olacağına inancım tamdır.
Bu istatistikten çıkan net bir sonuç var. Cahil kal MUTLU OL!
ANEKDOT
Kerametleri müritlerinden menkul Siirtli Şeyhlerden biri ölmüş. Cenaze törenine binlerce kişi katılmış. Şehrimizde bulunan bir yabancı da, bu muazzam cenaze törenini görünce ve vefat eden kişi için
“ÇOK BÜYÜK BİR ÂLİMDİ”
denildiğini öğrenince, merak ederek Siirtli dostuna sormuş:
-Şeyh Efendi Hazretlerinin yayınlanmış kaç eseri var?
Şeyh Efendinin müridi, büyük bir ciddiyetle cevap vermiş:
-Kitapları yok ama tam 25 çocuğu var!