Son dönemlerde Siirt’te yapımına başlandığı halde yarım kalan veya tamamlandıktan kısa bir süre içerisinde kapanan yatırımları ele almaya devam ediyoruz.
1972 yılında dönemin Valisi Turan Beyazıt’ın girişimleri ile SİSTAŞ’ın kurulduğunu görüyoruz.
Kamu, büyük bankalar ve vatandaşların ortak olduğu bu şirket Alman Sopradon firmasına yeni bir yöntemle meyan kökünü macun haline getirecek bir fabrika kurmak üzere anlaştı.
Alman firmasının da şirkete yüzde 10 oranında ortak olması bu fabrikaya yönelik umutları doruğa çıkardı.
Kezer mevkiinde kurulan fabrika 1977 yılında üretime başladı. Bir süre sonra dünya piyasalarında macun halindeki meyan kökünün rağbet görmediği ve üretimin toz haline getirilmesi için fabrika kapatıldı.
Ancak çok kısa bir süre sonra da çeşitli oyunlarla şirket iflas ettirildi. Fabrika Kilis iline hurda olarak satıldı. Siirtlilerin umudu yok oldu.
Bu fabrikayı Siirt’te kurulan ikinci un fabrikası takip etti. 1980’lerde günün şartlarına göre çok modern bir un fabrikası olan Kayhan Un Fabrikası ancak bir kaç yıl faaliyet gösterebildi. Bu fabrika yaklaşık 40 yıldır atıl vaziyette duruyor.
Leblebi şekeri ile akide şekeri üretimi yapan Ülkü Camii karşısındaki işletme uzun yıllar üretim yaptıktan sonra günün teknolojisine ayak uydurmadığı için kapandı.
Yine bu yıllarda Kooperatif Mahallesinde devlet tarafından kurulan Süt Peynir Fabrikası ile Doğan Mahallesinde kurulan devasa yem fabrikaları da maalesef uzun ömürlü olmadı.
Süt peynir fabrikası kapatıldı. Yem fabrikası da özelleştirildi. Ancak o da bir süre sonra kapandı.
Bu konuyu ele almaya devam edeceğiz.
