Değerlerimize sahip çıkmıyoruz ve toplum olarak bir şeyi kalıcı olarak sahiplenmiyoruz. Bir rüzgar esiyor, bir şeyi sahipleniyoruz. Esen bir sonraki rüzgar, bize her şeyi unutturuyor. Son yıllarda bile bu duruma ilişkin çok örnekler verilebilir.
Örneğin unutulmaz valilerimizden Atilla Koç, görev yaptığı dönemde kültürümüze çok önemli katkı sağlayan bir faaliyet gerçekleştirmişti. İlimiz Baykan İlçesi Veysel Karani beldesinde metfun bulunan Veysel Karani’nin İslam aleminin manevi hayatındaki önemli rolünü göz önünde bulundurarak, bu büyük zat için yazılan yüzlerce şiirin bestelenmesi için bir yarışma düzenlemişti.
Yarışma, ülkemizin önemli bestekarları arasında büyük ilgi görmüştü. Ülkemizin en önemli Türk Sanat Müziği bestekarları, Yunus Emre'den şair yazar gazeteci ağabeyim Ahmet Arıtürk’e kadar birçok şairin dile getirdiği şiirleri, birbirinden güzel şekilde inci gibi notalara dökmüşlerdi.
Bu bestekarlar arasında kimler yoktu ki ? Avni Anıl, Mustafa Asım, Yesari Arsoy, Nurettin Demirbaş, Sadi Hoşses, Prof. Dr. Selahattin İçli, Tahir Karagöz, Yusuf Nalkesen, Dr. Teoman Ünaldı, Bekir Sıdkı Sezgin, İsmail Baha Sürelsan ve Prof. Dr. Alaeddin Yavaşça gibi unutulmaz ünlü bestekarlar bu yarışmaya katılmışlardı.
Gönderilen bestelerden sergilenmeye layık görülenler, Veysel Karani'nin anma haftasında, 24 Mayıs 1990 tarihinde Halk Eğitim Merkezinde düzenlenen bir gecede Elazığ Devlet Türk Musikisi Konservatuarı sanatçıları tarafından seslendirildi ve o dönemde konser çok büyük bir ilgi ile karşılanırken, kamuoyunda uzun süre konuşuldu. Milliyet Gazetesi o dönemde bu güfteleri ve besteleri kültürel bir hizmet olarak bir kitapçık halinde yayınladı.
İş tamam. "Nasrettin Hocanın fıkrasında olduğu gibi yorgan gitti, kavga bitti” bir konser verildi ve kitapçık yayınlandı. Yapacak başka bir şey kalmadı. Aradan yaklaşık 30 yıl geçti. Bu bestelerin hepsi o kitapçıkta ki, o kitapçıkta kalmışsa tabii, tozlu raflarda kendilerine uzanacak bir el bekliyor. Bu otuz yıllık süre içerisinde her yıl Veysel Karani'yi anma etkinlikleri düzenlendi, ilahi sanatçıları davet edilerek konserler vermeleri sağlandı. Hatırladığım kadarıyla bu bestelerden oluşan bir konser verilmesi düşünülmedi.
