Siirt şiddetli bir deprem yaşadı ve adeta beşik gibi sallandık.. Şimdiye kadar hissetmediğimiz şiddette bir deprem. 1966 yılında Varto’da meydana gelen depremden bu yana bölgemizde meydana gelen bütün depremleri bire bir yaşadım.. Bu süre içerisinde tam anlamıyla fark ettiğimiz deprem sayısı rahatlıkla yüze yaklaşıyor diyebilirim.
Çarşı Camiinin eski minaresinin bir depremde nasıl sallandığı halen gözlerimin önünde.. Lambaların, asılı olan eşyaların sallandığını çok gördüm.. Ama koca gardıropların, koca-koca eşyaların beşik gibi sallandığına ilk kez tanık oldum.
Yine ilk kez binanın beton kolonlarından seslerin geldiğini duydum.. Kısacası ilk defa ölümü bu kadar yakın hissettim ve insanoğlunun da bu kadar aciz olduğunu.
Allah’tan deprem geçmiş yıllarda yaşadığımız bazı depremler kadar uzun sürmedi.. Bu şiddetteki bir deprem biraz daha uzun sürseydi, Allah korusun bugün Siirt veya Kurtalan diye bir yerden söz edemeyecektik.
Allah bizi beter felaketlerden korusun.. Ama bu temenni tek başına yeterli değildir ve bu temenninin yanı sıra, gerekli önlemleri de almak gerekir.. Arsa sahibinden yapsatçıya ve bu konu ile ilgili yetkililere kadar hepimizin bizde var olan sınırsız kazanma hırsını bir kenara bırakmamız gerekiyor. Deprem bölgesinde olduğumuz gerçeğini hep hatırımızda tutalım, hiçbir zaman unutmayalım.
Bu hırsın etkisinde kalmadan binalarımızı bilim ve tekniğin gerektirdiği şekilde yapalım. Çok katlı binalardan vazgeçelim.. Çimentodan demirden çalmayalım.. Gerekli zemin etütlerini yapalım.. Cebimizin değil tekniğin emrinde olalım.
Kısacası bu tehlikeyi Allah’a şükür hafif atlattık.. Ölen ya da yaralanan hemşerimiz olmadı.. Maddi açıdan da büyük hasarlar yok.. Ama yine Allah korusun her zaman böyle olacaktır anlamına gelmiyor. Atlattığımız bu tehlike kulağımıza küpe olsun.
