Bazı mekanların, beldelerin insanın hayatında önemli bir yer tuttuğunu ve oradan ayrılmış olunmasına rağmen, aradan yıllar geçse de unutulmadıklarını biliyoruz.. Bu yerler her zaman yüreğimizin en güzel yerinde varlıklarını koruyorlar.
Örneğin, doğduğumuz ve çocukluğumuzun geçtiği ya da evlendiğimiz ev gibi.. Yine aynı şekilde öğrenime başladığımız ilkokul ile üniversite hayatımızın geçtiği kentte aynı şekilde varlığını koruyor.
Memleketlerin geçmişinde de böyle mekânlar vardır ve bu mekânlar adeta o kentle özdeşleşmiş ve unutulmazlar arasında adlarını yazdırmışlardır.. Eski fonksiyonlarını kaybetseler bile, yine unutulmuyorlar.. Bir başka örnek Aynsalip Çeşmesi.. Son 60 yıldan beri aktif olarak kullanılmıyor ancak yine de unutulmuyor.. Kime sorarsanız size Ayn Salip çeşmesini anlatır.
Örneğin, Helvacılar Çarşısının sonunda bulunan küçük alan halen halk arasında Mebbeğe, yani dabakhane olarak anılıyor.. Belki yüz yıl öncesinde belki de daha çok eskilerde burada dabakhaneler bulunuyormuş.. Aradan bu kadar uzun süre geçmiş olmasına rağmen, unutulmadıkları için bu adla anılıyorlar.
Buna benzer daha birçok örnek var.. Sokul Şeil, yani mahrukatçılar çarşısı, Sok It Tennıkçiyi, yani tenekeciler çarşısı, Sokul Nec Carin, yani marangozlar çarşısı gibi.
Bunların birçoğu artık yoklar.. Ancak bir tanesi var ki, kelimenin tam anlamıyla can çekişiyor.. Bizlere gelin beni kurtarın diye haykırıyor.. Bu çarşı Sokul Meşayih Çarşısı.. Türkçe ismi ile Şeyhler Çarşısı.
Çarşı Camiinin hemen üstünde, yani şehrin tam göbeğinde yer alan bu çarşı yaklaşık 20 dükkandan oluşuyor ve bu dükkânların bir bölümü ya kısmen ya da tamamen yıkılmış.. Geri kalanlarda yıllara meydan okumaya devam ediyorlar.
Bu çarşıya sahip çıkmak gerekiyor.. Bu çarşı 12.500 yıllık geçmişimizin getirdiği kent kültürümüzün önemli bir simgesidir.
Şeyhler Çarşısı uzanacak yardım elini bekliyor.
