Siirt, her yıl olduğu gibi bu yıl da yaz mevsiminde su sıkıntısı çekmeye devam ediyor. Yani gelenek bozulmadı.
Öncelikle şunu belirteyim, Siirt tarih boyunca hep susuzluk yaşanan bir şehir olmuştur. İl merkezinde tatlı su kaynağı sıkıntısı var. Açılan kuyularda hep acı su çıkmaktadır. Bunun eski mimari yapı malzememiz olan “cas” tan kaynaklı olduğu tahmin ediliyor.
Bu nedenle kuyu suları temizlik işlerinde kullanılırken içme ve yemek yapımında ihtiyaç duyulan su asırlar boyu bir bölümü il merkezinde diğerleri bağlık alanlarda ki kaynaklardan sakalar aracılığıyla temin ediliyordu.
Çekilen susuzluğa ilişkin bilgileri Osmanlı döneminde ilimizi ziyaret eden bazı seyyahların eserlerinde görmek mümkün.
Ancak, biz o kadar geriye gitmeyelim. Cumhuriyet döneminde kentin susuzluğuna ilişkin ilk kayda 1930 yılların ortasında hazırlanmış resmî bir rapor da görüyoruz.
O tarihlerde Mustafa Kemal Atatürk’ün talimatıyla İsmet İnönü tarafından hazırlanan meşhur doğu raporunda Siirt'te çekilen susuzluğa değinilmiş.
Raporda Siirt’in devlet yanlısı vatandaşlardan oluştuğuna vurgu yapılarak, çekilen susuzluk nedeniyle trahomun yaygın olduğu açık ve net bir şekilde dile getiriliyor.
Bu arada yine İsmet İnönü’nün başbakanlığı döneminde Siirt için hazırlanan içme suyu şebekesini bu memleket bu kadar parayı harcamaya değmez dediğine yönelik iddiayı da hatırlatayım.
Siirt’te çekilen susuzluğu gidermeye yönelik ilk çalışmayı Demokrat Parti döneminde görüyoruz.
1952 yılında Cumhurbaşkanı Celal Bayar’ı Diyarbakır'da ziyaret eden aralarında Ahmet Özçelebi ve Lütfü Güldoğan'ın da bulunduğu üç kişilik Siirt heyetinin istekleri arasında Botan Hidroelektrik Santrali ve Barajı yapımı ile lisenin kurulması yer alıyor.
Bu konuyu ele almaya devam edeceğiz.
