Siirt’in sanayileşme sürecini Meyan Kökü Fabrikasını anlatarak sürdürüyoruz.
Ortaklar arasında ilginç bir şirket vardı. Fabrikayı kuran Alman Sopradon firması, aynı zamanda şirkette yüzde onluk bir hisseye sahipti.
Fabrika faaliyete geçti. Katı kıvamlı macun şeklinde meyan kökü üretimine başlandı. Ancak esrarengiz bir el dokundu ve önce üretim durdu. Fabrika kaderine terk edildi ve daha sonra da hurda olarak Kilis’e satıldı. Ne kadar doğru bilmiyorum ama oradan da Suriye’ye satıldığını duyduk.
Bunların dışında son yıllarda Organize Bölgesinde kurulan ilk tesis olan boya, temizlik ürünleri ve nar suyu tesisi başta olmak üzere, çok sayıda tesis ve fabrika faaliyete geçtikten kısa bir süre sonra kapandı.
Yine Tillo ilçemizde inşa edilen binada vitray seramiklerden hazır kapı imalatına kadar çok değişik üretimler için kullanıldı. Ancak sonuç aynı, kapıya kilit.
İl merkezinde kurulan iki lokum ile Baykan ilçesindeki pişmaniye üretim fabrikası da uzun süreli olmadı.
Yine il merkezinde kurulan meyan kökü, polyester vitray ve gofret fabrikaları ancak bir iki yıl boyunca üretim yapabildiler.
Merkezde kurulan Kayhan Un fabrikası da faaliyete geçtikten sonra kapandı ve kaderine terk edildi.
Kurtalan ilçesinde de başta bulgur ve un fabrikaları olmak üzere, bir kaç sanayi tesisi uzun soluklu olmadı.
OSB’de kurulan ve halen faaliyette olan fıstık işleme, bez çanta üretim fabrikalarından söz etmek gerekiyor. Yine bunlarla birlikte Uzerkan Metal ile Alüminyum Fabrikasını da zikretmeliyiz.
Siirt, şimdi umudunu organize sanayi bölgesinde kurulan ve faaliyete geçtikten iki yol sonra kapanan Lineer Çinko İzabe tesisi ile diğer işletmelerle yapımı devam eden tekstil fabrikalarını bekliyor.
