Kara tren gecikir belki hiç gelmez
Dağlarda salınır da derdimi bilmez
Dumanın savurur halimi görmez
Gam dolar yüreğim gözyaşım dinmez.
Yavuz Bingöl sevilen türküsünde sevdiğinden haber getirecek treni böyle anlatıyor.
Siirt’te tam 86 yıldır kendisini çıkmaz sokak olmaktan çıkaracak ve kalkınmasını sağlayacak treni bekliyor.
Siirt’in trene kavuşma isteği 1938 ki yıllara ulaşıyor. 1938 yılı temmuz ayında halkımız adına dönemin eşrafından, il genel meclis üyesi rahmetli Abdi Aslan ve arkadaşlarının Siirt Valiliğine verdiği dilekçe bu özlemin o yıllardan başladığını gösteriyor.
Bu dilekçeye verilen cevapta o yıllarda yapımı gündemde olan İran ve Irak hattının Siirt’in içinden geçmesi istendiği ancak bunun mümkün olmamasının bildirilmiş olması nedeniyle il merkezine 20 km uzaklıkta ki Garzan Ovasında bir istasyon kurulması isteniyor.
Siirt Valiliği tarafından Nafia Vekâletine ( Bayındırlık Bakanlığı) iletilmek üzere Başbakanlığa sunulan dilekçeye verilen cevapta Siirt halkının Garzan Ovasında kurulacak bir istasyon (Kurtalan)’dan yararlanabileceklerine vurgu yapılıyor.
Kurtalan tren garı 1944 yılında hizmete girdi. Ancak Siirt halkının özlemi sona ermedi. Bu istek Siirt halkı tarafından her platformda dile getirildi.
Örneğin 15 Mart 1966 yılında dönemin Valisi Mehmet Aldan tarafından Nafia ( Bayındırlık) ve Ulaştırma Bakanlığına bir yazı gönderildiğini görüyoruz. Bu yazı da tren hattının Kurtalan’da son bulmasının sakıncaları anlatılmakta ve Siirt’e ulaştırılması halinde kentin kalkınmasına katkıda bulunacağına vurgu yapılıyor.
Son olarak üç yıl önce dönemin milletvekili Osman Ören'in girişimleri sonucu ileri de yapılacak hattın projesi açılan bir ihale sonucu çizildi.
Siirt halkının özlemi de ısrarlı takibi de devam ediyor.
