Ülkeler, kentler, ilçe ve hatta belde köyler sahip oldukları doğal ve kültürel değerlerle, yetiştirdikleri ürünleri tanıtarak ekonomik ve sosyal açıdan kalkınmalarını sağlamak için çeşitli yöntemler kullanırlar.
Bunların başında özel günler, festivaller ve yarışmalar düzenlemek geliyor.. Bir arama motorunda kısa bir arama yaptığınızda karşımıza yüzlerce örneği çıkıyor.
Kastamonu Taşköprü sarımsak festivalinden Kanlıca yoğurt festivaline ve Hayrabolu ayçiçek festivaline kadar ürün tanıtımına yönelik olarak düzenlenen yüzlerce festival görürüz.
Yine kültür sanat ve doğal güzellikleri konu edinen şölen, anma günü, yarışma ve benzeri adlar altında gerçekleştirilen etkinlikler düzenleniyor. Üstelik bunların büyük bir bölümünün 40-50 yıldan beri düzenlendiğini görürüz.
Bunu nasıl sağlıyorlar? Yani yıllardan beri aksatmadan bu etkinlikleri nasıl gerçekleştiriyorlar? Bunun başlıca iki nedeni var.. Biri halkın geniş bir kesiminin bunları benimsenmeleri ve sahiplenmeleridir.
İkincisi ve önemli olanı ise adları ne olursa olsun, bu etkinliklerin kurumsal bir yapıya kavuşturulmuş olmalarıdır.. Biri bittiğinde diğerinin hazırlıklarına başlanır ve herkes görevini ve sorumluluğunu bilir.. Yani saman alevi gibi bir anda parlayıp sönmezler.
Peki ilimizde durum nasıl? Maalesef ilimizdeki etkinlikler bir saman alevi gibi, bir anda yanıyorlar ve bir anda sönüyorlar.. Ondan sonra ara ki bulasın.
Şimdiye kadar çeşitli isimler adı altında merkezde çok sayıda fıstık ve Pervari’de bal festivalleri, Kurtalan Kayabağlar beldesinde yoğurt festivali düzenlendi.. Foto safari ve yine Pervari’de hikaye yarışması düzenlendi.. Hepsi yorgan gitti kavga bitti misali iş orada bitiverdi.. Taa ki başka bir vali veya kaymakam uygun görüp talimat verinceye kadar.
Neler yapmamız gerektiği konusundaki düşüncelerimizi bir başka yazıda ele alırız ama temel şartın kurumsallaşma olduğunu belirtelim.
