Her fırsatta dile getirmeye çalışıyorum. Siirt, çeşitli uygarlıkların ve asırlar boyu kervan yollarının güzergâhında yer alması nedeniyle çok zengin bir kültüre sahip.
Başta Anadolu ve Mezopotamya uygarlıkları gibi dünya uygarlık tarihinde ayrı bir yere sahip 12.500 yıllık geçmişi olan bir ilden başka türlüsü de beklenemez.
Ancak son yarım asırdan beri bu zengin kültür, sıcak güneşi gören kar kütlelerinin hızla erimesi gibi eriyip gidiyor. Üstelik bu erime her geçen gün biraz daha ivme kazanıyor.
İşte size bir örnek; Zengin gastronomimiz, yani mutfağımız. Daha önce çok kez belirttim. Tamamı bize ait ya da başka bölgelerde de yapılmasına rağmen, ilimizde yapılan tarifi diğer bölgelerden çok büyük farklılıklar gösteren 120 civarında yemek çeşidimiz var.
Bunların yaklaşık 10 tanesi hariç, geri kalanların önemli bir bölümü ya unutuldu ya da unutulmak üzere.
Unutulan lezzetlerden bir tanesi de nohutlu ekmektir. Yaşları 60 ve üstü olanların çok iyi hatırlayacakları ve unutamadıkları bir lezzet.
Fırınlarda yapılan bir ekmekti. Bir gün önceden bir avuç nohudun bir kapta su içinde fermente edildikten sonra nohutlar ayrılır o su maya yapımında kullanılır. Bu maya kullanılarak yapılan pamuk gibi yumuşak mis kokulu, leziz ekmeğin tadına doyulmazdı.
O kadar lezizdi ki, çok rahat bir şekilde katıksız olarak karnınızı doyurabilirdiniz. Hele hele o ekmeği Çakmak Fırınından almışsanız.
Ne oldu, birileri mi yasakladı? Bilemiyorum. 1980’li yıllardan itibaren bu leziz ekmek üretilmez oldu. Tadı bilenlerin damağında kaldı. Ama o yıllarda yapacak bir şey yoktu.
Bu konuya yarın devam edeceğiz.
