Hangi konuyu ele alırsak alalım, daima iki açıdan değerlendirme yaparım.. Birincisi olmamız gereken noktada mıyız? Hangi alanda olduğumuz fark etmez, o alanda durumumuza uygun bir yerde miyiz? Bu ve benzeri sorulara cevap ararım.
Bir de en az bunlar kadar önemli bir başka konu daha var; o da, iyi ya da kötü fark etmeksizin o aşamaya nereden, hangi noktadan gelmişiz? İyi olmadığımız, hak etmediğimiz bir konumda olsak bile, o konuma çok daha kötü bir durumdan gelmişsek ayrı, kayda değer bir ilerleme sağlamadan o alanda kötü bir durumdaysak bu daha ayrıdır.
Dilerseniz konuyu somut olarak ele alalım.. Sağlık alanında çok iyi ve tüm sorunlarımızı çözmüş durumda mıyız? Buna verilecek tek cevap elbette ki hayır olacaktır.. Elbette sorunlarımız var ama bu konuda da yukarıda değindiğim gibi, nereden nereye geldiğimizi göz önünde bulundurduğumuzda durum değişiyor.
Bugün ilimizde bazı ana branşlarda doktor ya hiç yok ya da yetersiz sayıda doktor bulunmaktadır.. Yan dalları saymıyorum.. Ancak 30-40 yıl öncesinde kadar il genelinde bir ya da iki tane uzman doktor varken, bugün bu doktorların sayıları neredeyse 200’e yaklaşıyorsa durum farklılaşıyor.. Pratisyen doktorlarımızı da hesaba kattığımızda bu sayı 300’lere yakın bir rakama ulaşıyor.
Yine o yıllarda bütün il de bir ya da iki tane hurda denilebilecek kadar eski, neredeyse ekonomik ömrünü doldurmuş bir iki tane ambulans bulunuyorken, bugün bunların sayıları düzinelerle ifade ediliyorsa ve bugün bebek ya da yaşlı fark etmeden her insanımız, ambulans uçak çağrılıp daha ileri tetkik ve tedavi için Ankara, İstanbul’daki büyük tıp merkezlerine götürülüyorsa, sağlık alanında yaşanan bazı aksaklık ve eksiklikler çok önemsenmemelidir.
Önemsenmemeli derken yanlış anlaşılmasın, bu böyle gitsin anlamında değil, en ufak bir sorun mutlaka hızlı bir şekilde çözüme kavuşturulmalı ve insanımız hizmetin en iyisiyle olmalıdır.. Burada önemsenmemeli derken, morallerimizi düzgün tutma açısından önemini kast ediyorum.
