Motosikletlilerin yol açtığı kazalara daha doğru deyimle oluşturdukları terör atmosferine ilişkin olarak geçen yılda bir kaç kez değinmiştim.
Gerek bu yazılarım ve gerekse geçtiğimiz günlerde 37 yaşında iki minik çocuk annesi yeğenimizi kaybettikten sonra yazdığım yazıda büyük ilgi gördü.
Bir dokun, bin ah işit misali çok sayıda hemşerimiz bu konuda ki tepkilerini dile getirerek, çektikleri sıkıntıları anlattılar.
Kimi motosikletlerin yol açtığı ve bizzat yaşadığı kazaları, kimi de şahit olduğu kazaları anlattı.
Kimi bu motosikletleri kıvrıla kıvrıla ilerleyen yılana benzetti. Kimi bu durumu terör olarak tanımladı.
Kazalara yol açmadıkları durumlarda bile yayaların ve araçların yanından adeta sürtünerek geçerek korkuttuklarına da dikkat çekenler oldu.
Kimi bazı trafik ekiplerinin motosikletlilerin hatalı sürüşlerini görmelerine rağmen duyarsız kaldıklarını iddia etti.
Özetle son yıllarda sayıları hızla artan motosikletler zaten düzgün işlemeyen kent trafiğinin üstüne tuz biber oldu ve adeta trafiği felç etti.
Artık bıçak kemiğe dayandı. Bir an önce bu konunun üzerine düşülmesi gerekiyor. Artık yeni yetmeler, daha çok can almasın, daha çok çocuğu annesiz babasız bırakmasın.
Artık insanlar kendilerine sürtünerek geçen motosikletlilerin korkusunu yaşamasın. Artık araç sahipleri de trafikte her an önlerine bir motosiklet çıkar tedirginliğinden kurtulsunlar.
Çözüm yolu belli; motosikletlerin teknik kontrollerinin titizlikle yapılması, fennî açıdan eksiği olanların men edilmesi, sürücülerin de hem eğitilmesi ve hem de denetlenmeleri.
Bunlardan da daha önemlisi, bu sorunu çözmeye yönelik bir azim ve kararlılığın olması gerekir.
Umarım en kısa zamanda bu sorunun çözüldüğünü görürüz.
