Alın teri, göz nuru akıtılmadan elde edilen kazanımlar çok kolay bir şekilde harcanabiliyor ve tam bir mirasyedi hovardalığı ile çok kısa bir süre içerisinde tüketilebiliyor.
Bizzat çalışarak elde edilen kazanımların harcanması çok daha zordur. İnsanın gönlü el vermiyor, eli varmıyor. Tüketirken veya harcarken hep harcadığı emek aklına gelince gözünde daha bir değer kazanıyor.
Özellikle bilim ve teknolojinin ilerlemesi ile yaşlı dünyamıza karşı böyle bir tutum takındık. Haydan gelen huya gider anlayışıyla hor bir şekilde kullandık.
Kâğıdın çok kısa bir sürede toprak olduğunu unuttuk, yerine asırlar boyu toprakta varlığını koruyarak dünyamızın dengesini bozan plastik torbaları kullanmaya başladık.
Ağaç katliamı yaptık, ormanları yok ettik. Suların azalması için her şeyi yaptık. Binlerce hayvan çeşidi ve bitki türünün doğal dengelerin korunmasına olan katkılarını göz önünde bulundurmadan nesillerini tükettik.
Milyonlarca araba klimanın çıkardığı gazların dünyamızı nasıl yaşanmaz bir hale getirdiğini hiç düşünmedik. Hep benim rahatım yerinde olsun benden sonrası tufan anlayışını benimsedik.
Şimdi kara göründü. Ya da başka bir deyimle takke düştü kel göründü. Artık dünyamız SOS sinyali veriyor ve ben tükeniyorum diyor.
Burada ilimizle ilgili olarak dikkat çeken bir konu var. Teknoloji ve sanayileşmenin avantajlarından yeteri kadar nasibini alamayan Siirt, hava ve çevre kirliliğinde ön sıralarda yer alıyor.
Umarım başta ilimiz, ülkemiz ve tüm insanlık, dünyamızın bu sesine kulak verir ve bu tahribat bu kötü gidişat durdurulur.
Bu arada iki yıldan beri dolu bir çevre koruma etkinliği hazırlayan Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Müdürlüğü personelini ve müdürleri M.Raci Bülbül’ü kutlarım.
