Köklü ve zengin kültürümüzün önemli bir bölümünü ya unuttuk ya da büyük ölçüde dejenere ettik.. Bu zengin kültürün içinde varlığını büyük ölçüde koruyabilen bir alan da taziye kültürüdür.. Çok az erozyona uğrayan taziye kültürümüzde bir yardımlaşma, bir dayanışma ve yaşanılan acıyı paylaşarak hafiflemesini sağlamak yatıyor.
Bütün akraba, komşu ve dostlar bir sevdiklerini kaybeden ailenin yanına koşar, yaşadıkları o büyük acı hafifleyinceye kadar da yanlarında yer almaya devam eder ve yemek başta olmak üzere, bütün ihtiyaçlarını karşılamak için gayret gösterirlerdi.
Taziyelerin önemli bir bölümü eskiden her türlü törene müsait olan evlerde gerçekleştirildi.. Evleri yetersiz olan veya yoğun ziyaretçisi olan ailelerin imdadına hemen komşular yetişirdi.. Her komşu evini, bu amaçla tahsis etmek isterdi.
Ancak, son yıllarda ne eski evler ne de eski komşuluklar kaldı.. Bu nedenle taziyelerin gerçekleştirileceği alanlara ihtiyaç duyulmaya başlandı.. Bu ihtiyaç erkekler açısından çözüldü.. İl merkezinde bulunan 15’e yakın taziye evi bu ihtiyacı karşılıyor.
Fakat bayanlar açısından durum farklı.. Siirt’te bayanlar için tek bir taziye evi var. Barış Mahallesinde bulunan bu taziye evi, bütün kentin ihtiyacını karşılamaktan çok uzaktır.. Bu nedenle bayanlar taziyelerde küçük dairelere, tıka basa sıkışmak zorunda kalıyorlar ve yine bu nedenle bayanlar için de kentin belirli semtlerinde taziye evlerinin yapılması bir zorunluluk haline gelmiştir.
Umarım, bu taziye kültürümüzü kaybetmeyiz ve belediyemiz ile hayırsever işadamlarımız bu konuya el atarlar.
