Arka arkaya gelen iki depremin fiziksel yanları olarak ifade edebileceğimiz enkaz kaldırma, yaralıları tedavi etme, vefat edenleri defnetme çalışmaları aralıksız bir şekilde devam ediyor.
Ama yüreklerde açtığı yara kanamaya devam ediyor ve daha uzun bir süre kanamaya devam edecek.
O manzaraları görüp, etkilenmemek mümkün değil. Tabii insan olan için.
Ancak bu yaranın kanamasını biraz olsun dindiren sahneler ve anlara da şahit oluyoruz. Bunlar yüreklere su serpiyor. Sızım sızım akan kanının hızını azaltıyor.
Türkiye’nin her köşesinden bütün vatandaşlar arayış içerisinde. Herkes ne yapabilirim diye kendi kendisine soruyor.
Kimi bedeni ile bu büyük seferberliğe katkı yapmak için deprem bölgesine gidiyor. Yaralılara yardımcı olmak, yardım dağıtımında görev almak için çaba harcıyor.
Kimi bir kenarda biriktirdiği parayı, kimi aile bütçesinden yani dişinden tırnağından kısarak bu yaraya merhem olmaya çalışıyor.
Kimi çocuk oyuncağını, kimi de kumbarasındaki parayı deprem bölgesine gönderiyor.
Siirt bu gurur tablosu içerisinde kendisine yakışacak bir şekilde yer alıyor , almaya da devam edecek.
Siirt’te bu seferberliğe yapılan katkıları takip etmekte zorlanıyoruz. Her bir çaba ayrı bir gurur belgesi.
Siirt’teki bu durumu yansıtmaya çalışacağız.
Ama özetle Türkiye bu, Siirt bu.
