Hangi konumda olursak olalım; İster bürokrat, ister siyasetçi, ister tüccar, ister sivil toplum örgütü yöneticisi, ister kamuda işçi, ister basın mensubu ve isterse öğrenci olalım, doğup büyüdüğümüz bu memlekete olan borcumuzu gerçek anlamda ödediğimiz kanaatinde değilim.
Konuyu geniş bir şekilde ele almadan önce hemen şunu belirteyim; Her sektörde görevini layıkıyla yerine getiren ve bu memlekete yardımcı olmak isteyen istisna kabilinden az sayıdaki kişiyi tenzih ediyorum.
Bunu belirttikten sonra gelin seslenelim; Sevgili bürokrat kardeşim gel, bu memlekete olan borcunu öde.. Bunun için de mesaine uy, vatandaşların işini aksatma, ona iyi davran, hor bakma, aldığın her kuruşu helal etmeye bak.
Sevgili siyasetçi kardeşim, hangi partiye gönül vermiş olursan ol.. Hiç önemli değil.. Senin bir sorumluluğun var; O da bu memleketin ve bu insanların sorunlarına eğilmek, dile getirmek, çözüm yolları bulmak ve gelişimine katkıda bulunmak.
Sen sevgili tüccar, sen sevgili esnaf, senin de bu memlekete borcun var; O da işinde dürüst olmak, hile yapmamak ve hemşerini aldatmamak.
Sen sevgili kamu işçisi kardeşim, senin de sorumluluğun ve borcun var.. O da işini dürüst ve doğru bir şekilde, mesaiye uyarak yapmaktır.
Biz basın mensupları bu memleketin sorunlarını doğru ve objektif bir şekilde cesurca dile getirelim, vatandaşın doğru bilgilendirilmesini sağlayalım.
Sen öğrenci kardeşim, en büyük görev ve borç senin.. Çünkü umut sensin.. Çalışıp derslerinde başarılı olmalı ve bu memleketin kalkınmasına katkıda bulunmalısın.. Unutma bu memleketin sana ihtiyacı var ve seni büyük bir özlemle bekliyor.
Özetle, gelin hepimiz bu memlekete olan borcumuzu ödeyelim.
