İlimizde bir el yazma eserlerin derlenip, koruma altına alınması ve daha çok kişinin yararlanabileceği bir şekilde bir kütüphane de muhafaza edilmesi için harekete geçilmesini temenni eden yazım birçok kişi tarafından ilgiyle okundu.
Kimileri bu konuda elinde bu tür eser bulunan vatandaşların isteksiz davranacağını ve vermek istemeyeceklerini, kimileri geç kalmamamız gerektiğine dikkat çekerken kimileri de zamanlama ve koruma altına alınacakları yer konusunda ki tereddütlerini dile getirdiler.
Öncelikle ellerinde eser bulunan ailelerin isteksiz davranacakları konusuna tam olarak katılmıyorum. Elbette elindeki eserleri teslim etmeyenler çıkacak ve bu çok doğal bir şey.
Ama teslim edenler de çıkacak. Bu konuda uzun yıllar Kültür ve Turizm Müdürü olarak yoğun emek harcayan Remzi Uslu'nun yaptığı bir çalışmayı örnek görebiliriz.
Uslu, sabırla koruğun helva olacağını gösterircesine büyük bir emek harcayarak kent envanterini oluşturdu.
Güven telkin edince birçok aile kendileri için manevi değeri yüksek olan birçok eşyayı daha iyi korunacağını göz önünde bulundurarak gönül rahatlığıyla teslim ettiler.
Aynı şey zamanın yıpratıcılığıyla karşı karşıya olan el yazması eserler için neden olmasın?
Korunmaları için ideal yer olmadığı gerekçesiyle tereddüt edenlere gelince, bu konuda bir dereceye kadar haklılar. Ancak bu kitapların aileler tarafından hangi şartlarda saklandığını düşündüğümüzde bu kaygınında çok doğru olmadığı ortaya çıkmaktadır.
Her ne kadar müzemiz ve kütüphanemiz yoksa da kamu tarafından sağlanacak koruma şartlar mutlaka ailelerin saklamasından daha sağlıklıdır.
