Yakın bir zamana kadar Siirt Türkiye’nin en ucuz şehirlerinin başında geliyordu.
Çay, kahve, ekmek, lokanta ve hatta berber ile banyo ücretleri diğer illerle kıyaslanmayacak kadar ucuzdu. Bazı kalemler de aradaki fiyat farkı dörtte birlere kadar varıyordu.
Siirt son yıllarda bu özelliğini çok hızlı bir şekilde kaybediyor. Artık birçok ürünü Türkiye’nin en yüksek ücretini ödeyerek elde edebiliyoruz.
İşte size güncel bir örnek, ekmek fiyatları. Son yapılan bilmem kaçıncı zamla 200 gram ekmek 8 TL’den satılmaya başlandı.
Kilosu 40 TL’den ekmek, gerçekten Siirt gibi genelde alt gelir düzeyine sahip insanların yaşadığı bir kent için çok pahalı. Bu fiyatla biz ekmeği en yüksek fiyatla tüketen illerden birisi haline geldik.
Bunun nedenini fırıncılara sorduğumuzda cevap “Fırın ve ekmek fabrikası sayısı neredeyse 100 e yaklaştı. Bu sayı çok fazla. Yarısı ihtiyacı karşılar. Bu nedenle yarım kapasite ile çalışıyoruz” diyorlar.
Bu cevabı lokanta, kahvehane, çayhane ve berber ve diğer esnaflardan da duyarsınız. Hepsinin tek sığınağı bu.
Ama bu esnafımız temin ettikleri ucuz ve sosyal güvenlik güvencesi olmayan iş gücünü, düşük kirayı ve diğer avantajları görmezden geliyorlar.
Burada üç maymun rolünü oynamak; görmemezlikten duymazlıktan ve bilmezlikten gelmek işlerine geliyor.
Bunlar olmasa bile bir sektörde çok fazla sayıda esnafın olmasının ceremesini yine vatandaş mı çekecek?
