Her geçen gün atıkların dünyayı kirletmesi ve doğal dengeyi bozması konusunda haberler okuyoruz.
Bilim insanları bu konuda sürekli araştırmalar yapıyor ve bu bilimsel araştırmaların sonuçlarına göre bizleri uyarıyorlar.
Ama bizler ne yapıyoruz? Hovarda bir mirasyedi gibi bol bol harcıyor ve yarınları hiç düşünmeden dünyamızı kirletmekten çekinmiyoruz.
Geride bıraktığımız atıkların doğayı kirletmesinin yanında birde ekonomik yönü de bulunuyor.
İsterseniz aile ekonomisine ilişkin olarak bir kaç örnek vereyim. Dün önem verip, değerlendirmeye çalıştığımız ancak bu gün önemsediğimiz bir konuyu ele alalım.
Yakın bir zamana kadar herkesin bir bilemediniz iki elbise ve ayakkabısı vardı ve bunları büyük bir özenle giyerlerdi.
Renkleri solduğunda kumaşı uygun olanlar terziye götürülür, ters yüz edilir ve uzun bir dönem daha giyilirdi.
İyice küçülüp çekincede ailedeki bireylerden birine bırakılır. O da uzun bir süre giyerdi.
Elbisenin serüveni bununla bitmezdi. Artık iyice giyilemez hale gelince çöpe atılmaz. Evin hanımları onları söker ve özenle yaklaşık bir santim genişliğinde keserlerdi.
Daha sonra şerit halinde ki bu kumaşları özenli bir şekilde kirman aracılığıyla ip haline getirerek, battaniye gibi dokuma tezgahlarında dokunmak üzere ustalara gönderir ve yaz mevsiminde kullanılabilir kilim yapılmasını sağlarlardı.
Bir başka örneği kaysıdan verebiliriz. Geçmiş yıllarda eve alınan kaysıların çekirdekleri tatlı ve acı olanlar ayrı ayrı olmak üzere özenle saklanırdı.
Belirli bir miktara ulaşınca mahalle bakkalına satılır ve çocuklara ufak bir harçlık temin edilirdi.
Eve gelen gazetelerde aynı şekilde titizlikle biriktirilir ve kilo ile satılırdı.
Şimdi ne giysileri, ne gazeteleri ve ne de kaysı çekirdeklerini değerlendiren var.
Bir başka örnek çoğu evde doğal gaz geldi ve ucuz diye güneş sistemleri devre dışı bırakıldı. Yani bedava olan terk edildi, ucuz olan tercih edildi.
Tabii ki bu duruma ilişkin daha bir çok örnek verebilir.
