Erozyon yalnız toprakta gerçekleşmiyor.. Toplumlarda da, kültürlerde de erozyon yaşanıyor.
Zaten kültür durağan bir şey değil.. Zaman içerisinde değişim gösterir, ancak son yıllardaki değişim olmaktan çıkmış erozyona dönmüş durumda.
Alın işte çarpıcı bir örnek; Bayramlarımız.
40-50 yıl öncesinin bayramları ile günümüz bayramlarının neredeyse birbirlerine benzer bir tarafı kalmadı diyebiliriz.
Eski bayramlarda günler öncesinden aile bireylerini ve özellikle bayram alışverişi heyecanın sardığı günlerdi.
Günümüzde bayram alışverişi neredeyse yok oldu gibi.. Yaşlısından gencine ve özellikle çocuklara mutlaka elbise ve ayakkabı alınırdı.
Günümüzde yapılan alışverişlerde elbise ve ayakkabı yok.. Daha çok kolonya, çikolata, tatlı ve meşrubatla sınırlı.
Eski bayramlar eş dost, akraba ve komşularla görüşme, iki kelam edip, özlem giderme günleriydi.
Akraba, komşu ve dostların evlerinin tek tek ziyaret edilerek bayramlaşma yapılan günlerdi.
Eski bayramlar yaşlıların elinin öpüldüğü, çocukların sevindirildiği günlerdi.
Eski bayramlarda vefat etmiş aile bireyleri unutulmaz, mezarlıklar ziyaret edilerek, kabirleri başında dua edilir ve pişirilen bayram onlara sevap olarak mahallede ki yoksul bir aileye pay gönderilirdi.
Eski bayramlar, çocukların belirli bir alanda kurulan bir anlamda günümüz çocuk parklarında gönüllerince eğlendikleri günlerdi.
Kısacası eski bayramlar, sevgi dolu, sevgi ve hoşgörü dolu günlerdi.
Günümüz bayramları ise insanların birbirlerinden kaçtığı, ya bir tatil yöresine kapağı attığı veya eve kapandıkları günlerdir.
