Yöneticilik zor bir iş, zor bir sanat, maharet ister.
Kıvrak bir zekâ, güçlü bir irade sahibi olmayı gerektirir.
Kısacası herkesin harcı değil.
Ancak genel olarak zorlu bir iş olan yöneticilik sektörden sektöre göre değişir.
Yönetilen kurumun işlevi ve çalışan personelin sayısı ile eğitim düzeyine göre bu durum farklılıklar gösterir.
Kurumun işlevi stratejik ise yönetimi çok daha zordur.
Aynı şekilde görev yapan personel, yüksek eğitim görmüş ve özellikle toplumda az bulunan bir kesimden ise bunları yönetmek bir açıdan daha kolay bir açıdan da daha zor.
Bu kesimden kişilikli ve sorumluluk sahibi olanlar için iş kolay ama kendini bilmeyen ve yerine yeni kimselerin kolay kolay bulunmayacağını düşünenlerle iş çok daha zor.
Hele hele bu kişiler önemli olmazsa olmaz bir hizmet veriyorlarsa.
İlimiz ve bölgemiz için sağlık sektörünü ve özellikle doktorları örnek verebiliriz.
Kendini bilen, sorumluluk sahibi ve hastasının iyileşmesi için çırpınan doktorlarımızı tenzih ederim.
Ancak her sepette bir ya da iki adet çürük elma olacağı gibi, doktorlarımız arasında kendini bilmeyen ve hastasını umursamayanlar da çıkabiliyor.
Sağlık yöneticilerinin işi bunlarla daha zor.. Biraz zorlayıp yasal işlem yaparsa, doktor istifasını basıp gidiyor ve her yerde işinin hazır olduğunu biliyor.
O zaman olan yine vatandaşa oluyor ve en ufak bir rahatsızlıkta bile il dışına gitmek zorunda kalıyor.
