Yılbaşından beri her gün biraz daha artan bir trendle hep coronavirüs’ü konuşuyoruz. Sabah ilk konuştuğumuz konu bu, gece uykuya dalmadan önceki son konumuzda bu. Gün boyu hep bunu konuşuyoruz.
Bunun bünyemize çok zararları olduğu açıktır. Elbette böylesine önemli bir konuyu umursamayalım, göz ardı edelim demiyorum. O çok daha büyük tehlike oluşturur. Ama bu önemli konuyu konuşurken tartışırken de biraz ölçülü olalım. Uzmanlarımız önerilerini sıralarken biraz mantıklı olsunlar. Kaf dağının arkasındaki Zümrüdü Anka kuşuna ulaşmak kadar zor olan ve kendilerinin bile yapamayacakları önerileri bizlere önermesinler.
Basın mensupları haber başlık ve içeriklerine insanların psikolojilerini ve çaresizliklerini göz önünde bulundursunlar. Örneğin “İtalya’da bir günde 50 ölüm. Dünya çaresiz“ gibi bir başlığın insanları korkutmaktan ve çaresizlikleri ile yüzleşmekten başka bir işe yaramadığını bilmeliler. İnsanları kesime giden kurbanlık misali görmesinler.
Psikolog değilim. Ama sanırım bundan haz alan insanlar bile var. Onun için bu korkuyu sürekli körüklüyorlar. İşi gücü yok, sosyal medyada adeta bu konu ile ilgili ava çıkıyor. Nerede dandik geçerliliği %100 tartışılır bir yalan bilgi kırıntısı varsa hemen alıp paylaşıyorlar. Bunu yaparken de kime ne faydası olacağını da düşünmeden.
Özetle, gelin bu konunun önemini göz ardı etmeden üzerimizdeki baskıyı biraz hafifletelim. En azından bu konunun yetkililer tarafından sıkı bir takip altında tutulduğunu ve günümüz biliminin ulaştığı düzeyde mutlaka bir çözüm bulunacağını ve bunlarla birlikte önümüzdeki günlerin sıcak geçecek olması nedeniyle bu virüsün yaşama şansının kalmayacağını unutmayalım.
Başta ilimiz olmak üzere ülke genelinde alınan fevkalade tedbirleri düşünerek biraz rahat nefes alalım. Doğru da olsa her yerde herkesin mutlaka ulaşabildiği haber ve bilgi metinlerini ayrıca biz bir kez daha paylaşmaktan vazgeçelim.
O halde gelin başlığa dönelim; biraz ara verelim mi?
