Siirt’in en eski okullarından biri olan Endüstri Meslek Lisesinin hizmet verdiği bina ekonomik kullanım ömrünü tamamlaması ve depreme dayanıklı olmaması nedeniyle yıktırılıyor.. Halk arasında bilinen adıyla sanat okulu, yaklaşık 60 yıldan beri hizmet veriyor.. Bu okulumuzdan bugüne kadar tesviyecisinden metal ustasına ve mobilya ustasına kadar binlerce sanatkâr yetişti.. Kimi öğrenimini sürdürdü mühendis oldu ve başka alanlarda eğitim görerek iş güç sahibi oldular.
İşte binlerce hemşerimizin mezun olduğu bu okulumuzun eskimiş ve artık ekonomik kullanım ömrünü de tamamlamış olan bu binası yıktırılıyor.. Binanın yıktırılması ile birlikte binlerce öğrencinin, öğretmenin birbirinden değerli acı ve tatlı hatıraları da bir kez daha kaybolmuş olacak.. Bu olayın duygusal boyutu.
Bu okul binasının eskimiş olmasının yanında ihtiyaca da cevap veremediğini herkes kabul ediyor.. Ancak bu okul arazisinin yine bir okul binası ve özellikle de Endüstri Meslek Lisesi olarak değerlendirilmesi tartışılmaya değer bir konu olarak gözüküyor.. Çünkü bina kentin en mutena ve kalabalık semtinde yer alıyor.
Yakın zamanda da yine Siirt’in gözde mekanlarından biri olması beklenen Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait arazi üzerinde inşa edilecek olan iş merkezinin inşaatına başlanacak.. Böyle modern bir iş merkezinin hemen karşısında Endüstri Meslek Lisesine keresteden demir aksamına kadar malzeme taşıyacak kamyonlar buraya ne kadar uyumlu olur? Bu üretim esnasında kullanılacak olan cihazların çıkaracağı gürültü de ayrı bir konu.. Bir yanında öğretmenevi bir diğer yanında Siirt’in gözde projesi olarak gözüken araç trafiğine kapalı Güres Caddesi.
Olumsuz olarak gözüken bu hususların yanında bir de buranın iş hayatı için değerlendirilmesi düşünülebilir.. Buranın bu şekilde değerlendirilmesi halinde onlarca eğitim kurumunun yapımına yetecek kadar bir maddi gelir sağlanacaktır.
Biliyorum önerim zor ve bu konuda yasalarımız nettir.. Çok ama çok uğraşmak gerekiyor.. Ancak hayali cihan değer misali, yine de dillendireyim dedim.
