İki günden beri bayram kavramı ve eski bayramları anlatmaya başlamıştık. Bu gün bu konuya devam ediyoruz. Her aile bayram yemeğine oturmadan önce evin çocuğu ile önce mahallenin yoksul ailelerinden birine pişirilen yemekten gönderirdi. Yemeği götüren çocuk döndükten sonra bayram yemeğini yemek üzere sofraya oturulurdu. Hemen şunu da belirtelim bayram yemeği sünnete uygun olarak mezarlık dönüşü yani sabah saatlerinde yenilirdi.
Yemeğin ardından aile içinde bayramlaşma yapılır. Küçükler büyüklerin ellerini öper ve ailenin büyüğü çocuklara ideniye yani bayram harçlığı verirdi. Daha sonra misafirlerin gelmesi beklenirdi. Ailenin nişanlı bir oğlu varsa ilk olarak onun nişanlısının evine gidilirdi. Aile bireylerine yakın akrabalarda bunlara eşlik ederlerdi. Bunlar ellerini öpen nişanlı genç kıza bayramlık para verir ve çeşitli takılar takarlardı. Aynı şekilde yeni evli genç kızların evine de ailesi ve yakınları gelir ve onlarda takı ve para verirlerdi.
Öğleye yakın saatlerde ise çocuklar Tillo yolu üzerindeki bayram yerine giderlerdi. Ancak evde mutlaka bir çocuk nöbetçi olarak bırakılırdı. Nöbetçi bırakılan çocuk gelen bayramlıkları toplardı. O dönemlerde ata erkil aile düzeni olduğu için her evde kardeşler ve amca çocuklarından oluşan çok sayıda çocuk bulunurdu. Çocuklar genelde gelen bayramlıkları kendi aralarında paylaşırlardı.
Bayram yerinde salınacaklar dönme dolaplar ve mevsimine göre haşlanmış nohut, çekirdek, sakız ve dondurma gibi şeyleri satan seyyar satıcılarda bulunurdu. Bayram yerinin olmazsa olmazlarından biriside faytonlardı. Faytonlar belirli bir ücret karşılığında, çocukları şimdiki yarı kapalı ceza evine kadar götürüp getirirlerdi. Faytonların bir bir piyasadan çekilmelerinin ardından bunların yerini at arabaları ve kamyonlar aldı.
Bayram süresince erkekler durumlarına göre 30-40 evi ziyaret ederlerdi. Bayanlar genellikle bayramlaşmaya gitmezlerdi. Ancak yakın akrabaların evlerine giderlerdi.
Hepinizin bayramı şimdiden kutlu olsun. Mutlu bayramlar…
