Ahmet Arıtürk

CAMİLER VE DİN GÖREVLİLERİ HAFTASI (1-7 EKİM)

Ahmet Arıtürk

Diyanet İşleri Başkanlığınca her yıl

1-7 Ekim tarihleri arasında

farklı temalarla kutlanan Camiler ve Din Görevlileri Haftasının bu yılki ana teması "Camiler ve Din Hizmetine Adanmış Ömürler" olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Camiler “Allah’ın Evi”, “Kâbe’nin Şubesi” olarak bilinen mukaddes yerlerdir. Günün beş vaktinde (Sabah, Öğle, İkindi, Akşam, Yatsı) müminlerle dolup taşarlar.

Aslında, dinimizde camiler var ama “Din görevlileri” diye bir sınıf yoktur. Çünkü İslamiyetin kendisi sınıfsız bir dindir. Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed (O’na, al ve ashabına salat ve selâm olsun) zamanında din görevlileri yoktu. Gerçi adlarına

ASHAB-I SUFFA

denilen ve kendilerini Kur’an, hâdis öğrenmeye öğretmeye adayan birileri vardı ama bunlar, din görevlisi değillerdi.

Bütün Müslümanlar, kendi dinlerini bilmek zorundadırlar. Neyin helâl, neyin haram olduğunu bilmek her Müslüman’a farzdır. Peygamber Efendimizin döneminde, herkes dinini doğrudan doğruya Hazret-i Muhammed’in mübarek dillerinden ve direkt olarak alırlardı. Bu durumda, ayrıca din görevlilerine ihtiyaç da yoktu.

Ancak, devr-i saadetten sonra İslamiyet yayılıp genişleyince din adamları denilen bir sınıfın oluşması da gerekli oldu. Din adamı, dini öğreten, yayılmasına katkı sağlayan kişidir. Din adamı, geçmişte sadece dini öğretmek göreviyle yükümlü olan kişi değildi. Camilerde imamlık genelde fahri olarak yürütülür, maaşlı imamlar bulunmazdı.

İslâm dininin yükselme döneminde imamlık işini bizzat devletin başındaki zatlar veya temsilcileri icra ederlerdi. Öyle ayrı bir din adamları sınıfı yoktu. Genelde valiler, kadılar, müderrisler imamlık işini yürütürlerdi.

Şimdi, din adamları özel bir sınıf oldu. Artık, işleri sadece “din adamlığı” olan bir sınıf var. Camilerin imamları, müezzinleri, kayyımları hep bu sınıfa dahil bulunmaktalar. Müftü, imam, müezzin, vaiz, kayyım gibi unvanları bulunan din görevlilerinin sayıları nerdeyse öğretmen sayısına eşittir. Türkiye genelinde yüz  bine yakın cami olduğu düşünülürse, varın din görevlilerinin sayılarını siz hesaplayın

Peki, “Allah’ın Evi” olarak kabul ettiğimiz, “Kâbe’nin Şubesi” olarak nitelendirdiğimiz camilerimiz, ne derece temiz tutulmaktadırlar. Daha doğrusu, temiz tutuluyorlar mı. Bunda hem cemaatin, hem cami görevlilerinin sorumlulukları yok mu!

Camilerdeki sergilerin yeterince temiz olup olmadıkları konusuna gelince, zaman zaman da olsa camiye giden bir vatandaş olarak, pantolonlarımın dizleri devamlı lekeli gibidir. Çünkü namazlardaki oturuşlarda, sergilerdeki tozlar pantolonuma sirayet etmekte ve leke olarak ortaya çıkmaktadırlar. Hele siyah ve lacivert pantolon giyenlerin vay hallerine. Bundaki kusur da, elbette camii görevlilerinindir.

Camilerde gördüğümüz önemli eksikliklerden biri de, ayakkabıların gelişi güzel bırakılmaları ve ayakkabılıklara konulmamalarıdır. Cami tuvaletlerinin, genelde paralı olmalarına mukabil yeterince temiz tutulmadıkları bir gerçektir. Tuvaletlerin kapılarının sürgüleri ya yoktur, ya kırıktır. Ceketinizi asmak isterseniz, bir askılık bulamadığınız olur. Camii denilince, sadece içinin değil, müştemilatının da temiz olması gerekeceğini unutmayalım!

Bir de, camilerin avlularındaki dilenciler konusuna değinmeden geçemeyeceğim. Dilenmek, yasalar çerçevesinde yasak. Dinimizde de HARAM olan bir davranıştır. Camileri mesken kılan dilencilere karşı yeterince mücadele verilmediği ortada!

Bu arada imamsız, müezzinsiz bırakılan camiler, mescitler veya görevlileri bulunduğu halde, namaz kılmaya gelmeyen imamlar, müezzinler var. Ben şahsen, sabah namazına camilere pek gittiğimi söyleyemem. Ancak, gidenlerin ifadelerine göre, sabah namazlarında çoğu camilerde ne imam var, ne müezzin!

Buraya kadar yazdıklarımız eksiklikler, aksaklıklar giderilebilir. Ama bir gerçek var ki bence camiler konusunda konuşulması gereken en hassas konu budur. Özellikle son yıllarda camilerde verilen vaaz ve hutbelerin dolaylı olarak siyasi mesajlar içerdiği gerçeği inkâr edilemez. Örnek olarak, İstanbul’da Ayasofya’nın yeniden ibadete açılmasının siyasi bir şova dönüştürülmesi de bu cümledendir. Camilerde siyasi içerikli mesajların verilmesi, inanın ki cemaatleri camilerden soğutuyor.

Kışlaya, camiye, okula siyaset sokmamak gerektiği hep söylenegelir. Ancak ve maalesef, zaman-zaman her üçüne de siyasetin sokulduğu hissedilmektedir.

Yasalar çerçevesinde yasak olan bir durum, elbette açık bir şekilde yapılamaz. Bunun için dolaylı yollar seçilir. Siyaset yapılmaması gereken bu üç önemli kuruma da siyaset sokulur.

Özellikle camileri ve imam hatip okullarını arka bahçeleri gibi kullanmak isteyen zihniyette siyasi partiler vardır. Maalesef, camilerde din adamlarının, okullarda imam hatip yöneticilerinin ve öğretmenlerinin zaman zaman bu tuzağa düştükleri gerçeğiyle karşı karşıyayız.

Camiler ve Din Görevlileri Haftasında, bizim din görevlilerine acizane tavsiyemiz, kutsal ma’bedlere hiçbir şekilde siyaseti sokmamalarıdır!

Bu düşünceler içinde yine de Din görevlilerimizin (Camiler ve Din Görevlileri Haftası) kutlu olsun.

TAŞLAMA

KENDİ DERTLERİMİZDEN

GAZZE’Yİ DE UNUTTUK

TÜRKİYE’NİN BORUSU

ÖTMÜYOR BELLİ ARTIK

GAZZE ATEŞ ALTINDA

UMURUNDA BU KİMİN

ORTADOĞU’DA (ÇIBAN

BAŞI) İSRAİL BİLİN

HAVANDA SU DÖVMEKTEN

İBARETTİR DEMEÇLER

IŞİD KUDÜS’E GİTSİN

İŞİ CİHATSA EĞER

MÜSLÜMAN MÜSLÜMAN’IN

KANINI DÖKÜYORKEN

İSRAİL’E SÖZÜM YOK

İSLAMA DÜŞMAN ZATEN

PALAVRA SIKMAK İLE

YÜRÜMÜYOR BU İŞLER

GAZZE YANIYOR ÇÖZÜM

ÜRETİN HADİ BEYLER

İSRAİL, LÜBNAN’A DA

BOMBALAR YAĞDIRMAKTA

SIRADA KİM VAR DERSEN

BENCE SIRA İRAN’DA

BÖYLE BOŞU BOŞUNA

BAĞIRIP DURUYORUZ

İSRAİL SOYKIRIMDA

KARARLI GÖRÜYORUZ

İSRAİL BİLDİĞİNİ

OKUMAKTA GERÇEK BU

DAYISI ABD’DİR

KOLLAYAN ODUR ONU

ÖLÜ TOPRAĞI SERPMİŞ

MÜSLÜMANLAR ÜSTÜNE

ABD DENEN KÖPEK

FİTNE PEŞİNDE YİNE

İSRAL, ABD’NİN

ELLİNCİ EYALETİ

GERÇEK BUDUR BİLELİM

BU YAHUDİ FİTNESİ

Yazarın Diğer Yazıları